Size ilk hamileliğimde karnımda büyümekte olan kızımı belli bir süre erkek zannedip belli bir süre Alp diye hitap edip ve ömründe hiç  erkek kardeşi olmamış benim , sünnet meselesi için kaç gece karaları bağladığımı anlatmış mıydım ?  

    İlk gebeliğimde , takibim için gittiğim farklı bir ildeki doktorumun  "biraz daha bekleyelim"sözlerine kulak asmadan her zaman aceleci,telaşlı bana,beklemek  bünyeme ters gelmiş olacak ki soluğu bulunduğum ildeki bir sağlık merkezinde aldım. Doktor" hayırlı olsun bir oğlunuz olacak " dediğinde aklıma gelen tek şey sünneti olmuştu ! Kaç gece karaları bağladım ..Sırf sünnetinden korktuğum için. Doğru doktor kimdi?  En iyi yaş aralığı neydi? Anestezi alımına gerek var mıydı? Varsa alerjik bir durum olacak mıydı? Vs..vs.. 

    Tam 1 hafta sonra olayı içimde pişirememiş , henüz sonuca ulaşamamışken bir oğlumun değil bir kızımın olacağını öğrenmiştim . İçimi adeta huzur kapladı .. sanki yıllar sonra onun için de  doğumhanenin kapısında beklemeyecekmişim gibi. 

    Aradan tam 3,5yıl sonra bir oğlum oldu . 3,5 yıl için epeyce düşünme fırsatı buldum.